W medycynie weterynaryjnej wykorzystuje się dwie metody leczniczego działania prądu: TENS i EMS.

Głównym działaniem TENS jest efekt przeciwbólowy osiągany dzięki mechanizmowi bramki kontrolnej bólu (gate control), a także poprzez pobudzenie wydzielania endorfin. TENS może być stosowany w przypadku bólu każdego pochodzenia i pozwala ograniczyć użycie środków farmakologicznych.

Zadaniem EMS jest pobudzenie mięśni do skurczu, bez aktywnego udziału pacjenta. Powoduje to wzmocnienie mięśni, poprawia ich odżywienia i odporności na zmęczenie. EMS jest szczególnie wskazane w celu zapobiegania zanikowi mięśni w przypadku, gdy naturalny ruch jest przeciwwskazany lub niemożliwy w przebiegu licznych schorzeń ortopedycznych i neurologicznych.